SNORKELING ΚΑΙ ΑΡΓΙΛΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΤΟ ΚΑΤΑΚΟΛΟ

Ο κύριος λόγος που κάναμε στάση στο Κατάκολο ήταν για να επισκεφθούμε την Αρχαία Ολυμπία.  Αφού ήρθαμε όμως ως εδώ, αποφασίσαμε να μείνουμε μια δυο μέρες ακόμη και να χαλαρώσουμε σε κάποια από τις κοντινές παραλίες. Απ' ότι αποδείχτηκε πράξαμε σωστά γιατί ανακαλύψαμε μια παραλία έκπληξη!
Λίγο έξω από το λιμάνι, νοτιοδυτικά, κάτω από το φάρο που δεσπόζει στον κάβο είχαμε δει έναν ύφαλο που μας κίνησε την περιέργεια. Πήραμε λοιπόν μάσκες,  αναπνευστήρες, ομπρέλα και το κολατσιό μας και πήγαμε να ρίξουμε μια ματιά.

Οι βραχώδεις σχηματισμοί που υπάρχουν ακόμα και στα πολύ ρηχά νερά είναι ιδανικοί για εξερεύνηση με τη μάσκα (snorkeling), κυρίως για τα παιδιά. Πολλά και διάφορα μικρά ψαράκια κολυμπούν εκεί (σπαράκια, μελανούρια, πέρκες, χάνοι, σάλπες, γερμανοί, σαργοί, κέφαλοι), ενώ πάνω στα βράχια υπάρχουν αστερίες, αχινοί, ολοθούρια και σφουγγάρια διαφόρων σχεδίων και χρωμάτων. Επίσης στα βράχια είναι προσκολλημένα αμέτρητα φύκια Padina pavonica με τη χαρακτηριστική μορφή  βεντάλιας ή  χωνιού. Ο υπόλοιπος βυθός είναι αμμώδης ή καλυμμένος με το θαλάσσιο φυτό Ποσειδωνία (Posidonia oceanica). Σε κάποια σημεία μάλιστα τα φύλλα της σχεδόν αγγίζουν την επιφάνεια του νερού.  Μπορεί τα σκούρα αυτά φύλλα  να σας τρομάζουν ή να σας δημιουργούν απέχθεια, ωστόσο όπου υπάρχει ποσειδωνία σίγουρα η θάλασσα είναι καθαρή. Συνεπώς, όταν βλέπετε ποσειδωνία εκβρασμένη στην αμμουδιά ή και στα ρηχά, τότε κολυμπήστε άφοβα!

Έξω η παραλία, στο μεγαλύτερο μέρος καλυπτόταν από παχύ στρώμα φύλλων ποσειδώνιας που είχε ξεβράσει το κύμα. Ωστόσο βρήκαμε κι ένα μικρό σημείο με άμμο να στήσουμε την ομπρέλα μας. Μπορεί εδώ να μην υπάρχουν λεία  βότσαλα και χρυσή αμμουδιά, παρόλα αυτά υπάρχουν πολλά κοχύλια, πέτρες που έχουν επάνω τους απολιθώματα οστράκων και μικρά κομμάτια ασβεστόλιθου (πρώην σκελετοί  ζωικών ή φυτικών οργανισμών).

Η έκπληξη βέβαια της παραλίας ήταν πως σε πολλά σημεία το έδαφος είναι αργιλώδες, ιδανικό για αργιλοθεραπεία! Φυσικά δεν θα χάναμε τέτοια ευκαιρία. Τα κορίτσια της οικογένειας λοιπόν ξεκινήσαμε να κάνουμε πίλινγκ με τον άργιλο. Ύστερα καλύψαμε ολόκληρο το σώμα μας, μείναμε έτσι για 15-20 λεπτά κ μετά ξεπλυθήκαμε με μια δροσερή βουτιά. Τι κι αν τα αγόρια γελούσαν με την εμφάνιση μας; Ή επιδερμίδα μας ήταν πλέον ανανεωμένη και πολύ καθαρή!

Μετά από πολύ κολύμπι, παιχνίδια με τον άργιλο και σιέστα κάτω από τη σκιά, ήρθε η ώρα για λίγο περπάτημα. Καλού κακού είχαμε και το τσουβάλι μας μαζί σε περίπτωση που βρούμε σκουπίδια. Και όπως συμβαίνει πάντα, σκουπίδια υπήρχαν αρκετά. Πλαστικά μπουκάλια, σακούλες, φελιζολ...οι συνήθεις ύποπτοι. Το τσουβάλι μας γέμισε μέχρι πάνω!

Γύρω στις 7 το απόγευμα άρχισε επιδρομή από σφίγγες στην παραλία. Είχε έρθει πλέον η ώρα να φύγουμε!

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll to top