ΚΑΜΙΑ ΑΝΗΣΥΧΙΑ! ΛΕΝΕ ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ

Καμία ανησυχία! Το περιβαλλοντικό αποτύπωμα των ερευνών είναι μηδενικό.

Γιώργος Μυκονιάτης,  ΕΛΠΕ, 01/12/ 2018 

Ένας έντιμος και ευσυνείδητος άντρας στην πετρελαϊκή βιομηχανία είναι τόσο σπάνιος, ώστε να θεωρείται μουσειακό είδος.

Χάρολντ Ίκες, υπουργός Εσωτερικών των ΗΠΑ, 1936

Στη γειτονική Ιταλία, στην περιφέρεια της Basilicata, στην περιοχή Val d'Agri, παράγεται το 80 % του ιταλικού πετρελαίου με σοβαρές επιπτώσεις για το περιβάλλον, αλλά και τον κοινωνικό και αστικό ιστό. Περίπου 47 πετρελαιοπηγές εκπέμπουν έντονες αναθυμιάσεις πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων και υδρόθειου, οι οποίες καταστρέφουν το περιβάλλον και τη βιοποικιλότητα.
Όχι μόνο δεν υπήρξε κάποια πραγματική άνοδος του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων, αντιθέτως  αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τον τόπο τους.
Μπορούμε, αλήθεια, να μην ανησυχούμε;

ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ υποβολή: Salvatore Tatarella (UEN) προς την Επιτροπή. Θέμα: Κατάσταση του περιβάλλοντος στην Basilicata σε σχέση με την εξόρυξη πετρελαίου. 2/10/2008

Στην περιφέρεια της Basilicata, στην περιοχή Val d'Agri, παράγεται το 80 % του ιταλικού πετρελαίου με σοβαρές επιπτώσεις για το περιβάλλον, αλλά και τον κοινωνικό και αστικό ιστό. Πράγματι, δεν υπήρξε κάποια πραγματική άνοδος του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων, οι οποίοι, αντιθέτως, εξακολουθούν να εγκαταλείπουν τον τόπο τους.
Περίπου 47 πετρελαιοπηγές εκπέμπουν έντονες αναθυμιάσεις πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων και υδρόθειου, οι οποίες καταστρέφουν το περιβάλλον και τη βιοποικιλότητα.
Από μια έρευνα του Πανεπιστημίου της Basilicata, η οποία δημοσιεύθηκε στο «International Journal of Food Science and Technology», αποδεικνύεται ότι στο μέλι που παράγεται στην περιοχή Val D'Agri ανιχνεύονται υψηλά ποσοστά βενζολίων και αλκοολών «που είναι επικίνδυνα για τον άνθρωπο».
Καταξιωμένες εθνικές (Corriere della Sera της 22ας Σεπτεμβρίου 2008, σελ. 8) και τοπικές εφημερίδες (il Resto) αναφέρουν την είδηση ότι υπάρχουν υψηλά ποσοστά μόλυνσης από υδρόθειο (H2S) που παράγεται από τη διαδικασία διύλισης του πετρελαίου. Πλήθος επιστημονικών στοιχείων επιβεβαιώνει την επικινδυνότητα αυτής της ουσίας για την ανθρώπινη υγεία. Η επικινδυνότητα της ουσίας αυτής αυξάνεται ακόμη περισσότερο καθώς, παρά το γεγονός ότι το 50 % των ανθρώπων είναι σε θέση να αναγνωρίσει την έντονη οσμή του υδρόθειου σε συγκέντρωση 8 ppb και το 90 % αναγνωρίζει τη χαρακτηριστική του οσμή στα 50 ppb, το υδρόθειο γίνεται άοσμο σε συγκεντρώσεις άνω των 100 ppm (100 μέρη ανά εκατομμύριο) μιας και παραλύει αμέσως την αίσθηση της οσμής. Σύμφωνα με την προαναφερθείσα εφημερίδα, το επιτρεπτό όριο για το υδρόθειο στην Ιταλία είναι 10 000 (δέκα χιλιάδες φορές) ανώτερο από το αντίστοιχο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ερωτάται συνεπώς η Επιτροπή:

είναι η πληροφορία σχετικά με τα επιτρεπτά όρια του υδρόθειου στην Ιταλία ορθή και ποιος είναι ο λόγος της ενδεχόμενης σημαντικής απόκλισης εις βάρος των ιταλών πολιτών∙
γνωρίζει την κατάσταση στην περιοχή Val D'Agri και έχει ποτέ ελέγξει την περιβαλλοντική συμβατότητα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία για το νερό, το έδαφος και τον αέρα στις περιοχές που έχει παραχωρήσει η περιφέρεια της Basilicata στις πετρελαϊκές εταιρείες για την εξόρυξη των υδρογονανθράκων;

Όσο δε, σκεφτόμαστε το ενδεχόμενο ενός ατυχήματος -ας μην ξεχνάμε ότι ζούμε σε μια από τις πιο σεισμογενείς περιοχές της Ευρώπης- όχι απλά ανησυχούμε, τρομοκρατούμαστε!

ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ :

Το ΔΝΤ κυκλοφόρησε το 2015 μια ανάλυση στην οποία εκτιμούσε το πραγματικό κόστος των ορυκτών καυσίμων για την ανθρωπότητα. Κατέληξε ότι κάθε χρόνο οι εταιρείες ορυκτών καυσίμων επιδοτούνται απ’ όλους εμάς με 5,3 τρισ. δολάρια ή 10 εκατ. δολάρια το λεπτό καθημερινά!
Το ποσό ισοδυναμεί με το 6,5% του παγκόσμιου ΑΕΠ και είναι μεγαλύτερο αυτού που ξοδεύουν όλες μαζί οι κυβερνήσεις του κόσμου για την Υγεία.
Οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι οι ρυπαίνοντες δεν πληρώνουν δεκάρα για τα κόστη που επωμίζονται οι κυβερνήσεις εξαιτίας της καύσης των υδρογονανθράκων.
Σε αυτά τα κόστη περιλαμβάνεται η ζημιά που προκαλείται στους τοπικούς πληθυσμούς από τη μόλυνση της ατμόσφαιρας καθώς και στους ανθρώπους σε όλον τον κόσμο από τις πλημμύρες, ξηρασίες και καταιγίδες που πυροδοτεί η αλλαγή του κλίματος. Ανεξάντλητα κοιτάσματα... κοινωνικής ανευθυνότητας (Εφημερίδα των Συντακτών 06.03.2017)

Αυτοί λοιπόν, οι ρυπαίνοντες που δεν πληρώνουν δεκάρα, προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν πρέπει να ανησυχούμε, ότι φροντίζουν για το καλό το δικό μας και του τόπου... Ποιος τους πιστεύει;;;

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll to top